vrijdag 3 december 2010

Eenhandig

Haai bloggers,

Helaas nog steeds geen "happy news" blog. Sinds zondag is namelijk mijn hand weer terug bij af. Hij staat weer verkrampt naar binnen. Ik heb nu zelf echt geen flauw idee meer wat het zou kunnen zijn. Ik had afgelopen maandag meteen gebeld naar de systeemziekten poli. Vervolgens hoorde ik bijna 4 dagen niks. Met moeite is er besloten mij dinsdag naar Groningen te laten komen. Dan moet ik naar de neuroloog en de reumatoloog.

Tot die tijd ben ik een zeer éénhandig persoon. Ik kan al best snel typen met één hand. Ook kan ik ondertussen tandpasta tubes losmaken met een hand, en drinkflesjes openen lukt ook al. Jaja over alles uit je lichaam halen gesproken. Ik moet nu mijn lijf ineens heel anders gaan gebruiken dat maakt wel extra vermoeid maar ik ben allang blij dat mijn andere hand het nog goed doet. *Afkloppen

Nadeel is dat je deels best wel afhankelijk wordt. Autorijden bijvoorbeeld. Ik heb sinds kort een eigen autootje maar die staat hier half ingesneeuwd en stil aan de kant van de weg. Ik zie hem amper nog staan. Net een iglo met startmotor en zachte stoelen erin.

Vandaag kreeg ik trouwens een revalidatie rooster in de bus. Dat was even schrikken. Na het weekend 3 dagen aan de bak in Lyndensteyn. Daarnaast dan nog het dagje UMCG dan is mijn week wel weer compleet. Het traject is voor de kerst afgelopen en dan wordt er over mij overlegd. Dan zal besproken worden of dit het was of dat er nog een traject volgt...

Even 3 weken tanden bijten en verstand op nul dus... Persoonlijk vind ik 3 dagen per week wel wat heavy maar moet eerst maar even kijken wat ik er moet doen en hoe het gaat uitpakken.
Ben aan de ene kant erg benieuwd en wel gemotiveerd om te beginnen. Eens kijken wat ze te bieden hebben en misschien helpt het een héééél klein beetje. Aan de andere kant heb ik ook niet zoveel motivatie om te starten. Door zoveel dagen bezig te zijn met werken aan jezelf krijg je nog meer het gevoel de je ziekte je leven beheerst. En aangezien de kans op vooruitgang heel klein is maakt dat nou niet echt motiverend. Beetje dubbel dus.

Volgende week pittig weekje dus. Nieuws volgt...

Liefs Tineke

6 opmerkingen:

Lenneke zei

Mooi blog weer hoor!! Zoals je weet, ik leef met je mee!! Sterkte. Die 3 weken zijn echt zo om. Dan lekker kerst. En bedenk, je haalt er altijd wel iets uit.

Puurgenieten zei

Tineke...

Best begrijpelijk dat zo je ziekte wel haast meer wordt dan je eigen ik.
Ik hoop dat het iets oplevert.
3 weken zullen niet omvliegen ben ik bang maar go girl ! je weet nooit.. Hoop moet nu je motor zijn ...ook al is het resultaat maar een klein beetje ..

L Peter

Alide zei

Leef met je mee lieve Tineke.
Heb een tijdje niet glezen en schrik nu wel van hetgeen ik lees.
Wil je onwijs veel sterkte wensen de komende tijd.
Ik vind je een kanjer, met een positieve instelling.
Daar kan ik nog veel van leren.....
Ik vond het jammer dat ik in Oranjestad niet uitgbreid met je heb kunnen kletsen, wie weet komt er een herkansing.
Ben trots op je hoor meid..........
Kusssss
Alide

Anoniem zei

Jeetje Tineke,
Het zullen een lange 3 weken worden, ben ik bag voor je. Maar wie weet valt het je mee! Wat een rotbericht dat je hand weer zo raar staat, hopelijk komt er snel een oplossing.
Hou je taai!
Groeten, Maureen

Anoniem zei

Hoi Tineke,

Zal ik je eens een paar keer op afstand behandelen met kundalini reiki?? Wie weet heb je er wat aan. Laat het me maar weten, dan spreken we een tijd af. Thomas zijn trombo's zijn er ook mee boven de 100 gekomen :-)

liefs en een dikke knuffel,
Constance

Anoniem zei

Kop dr voor Tineke! Zoals ik al zei; 'You can do it'

xxx Enna