maandag 11 mei 2009

Donderdag hopenlijk meer...

Nog een paar daagjes en dan hoop ik toch echt te weten wat er allemaal is gebeurd (lees: mis gegaan) de afgelopen tijd...

Gisteravond was ik even bezig wat vragen te maken voor donderdag en dan merk ik hoe belachelijk deze situatie eigenlijk is. Ik weet niet eens of ik nou Sjögren heb of niet? Wat is dat nou!
Het idee dat alle onderzoeken voor niets zouden zijn geweest... Dat ik die hele ziekte niet eens zou hebben. Daar moet je toch niet aan denken!

Vooral het idee dat ik van niks afwist, dat vind ik zo erg.
Het geeft je 't gevoel dat je overal zelf achteraan moet en dat je niks meer zomaar kunt aannemen. Zoals je leest, het kan je zomaar gebeuren.

Ik mag hopen dat er "geschept gaat worden met een heleboel duidelijkheid" komende donderdag. Dat zijn ze me wel verschuldigd dat ik zo. Ofniet?

Donderdag hopenlijk meer,

Liefs

1 opmerking:

Anoniem zei

Hoi Tineke,

Ik zou je zo graag een hart onder de riem willen steken, maar ik weet even niet hoe. Het is een hele vervelende situatie die ik zelf maar al te goed ken. Die onzekerheid is frustrerend, en maakt je met vlagen moedeloos. Ik voel me soms een beetje verslagen, maar dat mag niet te lang duren. We moeten verder, en helaas zal dit nog wel vaker gebeuren. Uithuilen, iets helemaal tot moes slaan (appels schijnen zich daar goed voor te lenen ;-) ) schouders er weer onder en verder. Je krijgt donderdag vast zekerheid. Ik ga in ieder geval voor je duimen.

Liefs x,
Constance